Toen de Berlijnse familie Grünthal besloot te vluchten uit Hitler's Derde Rijk, wisten ze hun reisdoel al: Amsterdam. Het moet zwaar zijn geweest voor de 12-jarige Inge Rosenthal. Het gezin betrok 1938 een huis op de Antoniuslaan in Blerick toen Inge's stiefvader hier een baan kreeg. Terwijl Europa geleidelijk afstevende op een nieuwe wereldoorlog, leerde Inge ijverig Nederlands, maakte ze nieuwe vriendinnen en leidde ze een onbezorgd leven. Daaraan maakte de Duitse Wehrmacht in mei 1940 een eind door Nederland binnen te vallen.

 

Toenemende dreiging

 

Na een jarenlange reeks vernederende maatregelen om de bewegingsvrijheid van joodse Nederlanders te beperken, gingen de Duitsers tot deportaties over. Telkens werd de familie Grünthal tijdig getipt. Daarmee ontliepen ze een zekere dood in de concentratiekampen. Op 10 november 1942 doken ze onder, eerst in Blerick en later op adressen in Venlo. Het dagboek uit 1943 geeft een beklemmend beeld van die onderduikperiode vol zorgen over het lot van familieleden en het verloop van de oorlog.

 

Arrestatie

 

Het noodlot sloeg toe op 1 november 1944. Het gezin werd op het onderduikadres gearresteerd door de Duitsers. Diezelfde namiddag werden Otto Grünthal en Walter Rosenthal bij Hout-Blerick doodgeschoten. Inge en haar moeder ontliepen dit lot, omdat Inge zo ziek werd dat beiden naar het Venlose ziekenhuis werden overgebracht. Daar werden zij verstopt tot aan de bevrijding in maart 1945. In 1947 emigreerde Inge met haar moeder naar Amerika. In 1990 overlijdt Inge Rosenthal. Ze heeft nooit geweten dat minstens één van haar dagboeken bewaard is gebleven. In mijn lezing meer over de spannende zoektocht naar Inge's bewogen leven. 

 

Interesse ? Klik hier voor een afspraak